‎Emanuel Veterman‏‎ [I165657]‎ Zoon van Elias Veterman en Jule Oppenheimer‏. Geboren ‎12 okt 1868 (26 Tishrei 5629) Zwolle, Overijssel, Nederland‎, bron: WieWasWie (geboorten) (Emanuel Veterman Zwolle 1868 / 568). Overleden ‎9 mrt 1942 (20 Adar 5702) Den Haag, Zuid-Holland, Nederland‎, leeftijd 73 jaar, bron: WieWasWie (overlijdens) (Emanuel Veterman Den Haag 1942/ B 716). Beroep: meubelmaker (1894), bron: WieWasWie (huwelijken) (Emanuel Veterman x Esther Kool Zwolle 1894/142) Gehuwd ‎4 sep 1894 (3 Ellul 5654) Zwolle, Overijssel, Nederland, leeftijd 25 jaar, bron: WieWasWie (huwelijken) (Emanuel Veterman x Esther Kool Zwolle 1894/142) (45 jaar gehuwd) met: ‎Esther Kloot‏‎ [I165658]‎, leeftijd bij huwelijk 26 jaar Dochter van Emanuel Kloot en Saartje Veterman‏. Geboren ‎27 okt 1867 (28 Tishrei 5628) Amsterdam, Noord-Holland, Nederland‎, bron: Haags gemeentearchief (bevolkingsregister en gezinskaarten) (Emanuel Veterman geb 12-10-1868). Overleden ‎1 mrt 1940 (21 Adar 5700) Den Haag, Zuid-Holland, Nederland‎, leeftijd 72 jaar, bron: Haags gemeentearchief (overlijden) (Esther Kloot Den Haag 1940/630) ‎1e huwelijk met: Salomon Caun, ‎2e huwelijk met: Emanuel Veterman Kind: 1. ‎Elias Veterman‏‎ [I165656]‎ Geboren ‎9 nov 1901 (27 Cheshvan 5662) Den Haag, Zuid-Holland, Nederland‎, bron: Haags gemeentearchief (bevolkingsregister en gezinskaarten) (Emanuel Veterman geb 12-10-1868). Overleden ‎29 jun 1946 (30 Sivan 5706) Laren, Noord-Holland, Nederland‎, leeftijd 44 jaar, bron: Open Archieven Overlijden (Elias Veterman De Bilt 1946/114). Beroep: letterkundige, bron: Open Archieven Overlijden (Elias Veterman De Bilt 1946/114) Elias "Eduard" Veterman (Den Haag, 9 november 1901 - Laren, 28 juni 1946) was een Nederlands schrijver, beeldend kunstenaar en verzetsman tijdens de Tweede Wereldoorlog. Levensloop Veterman was van Joodse afkomst. Hij werd opgeleid als beeldende kunstenaar aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Hoewel hij actief was als schilder en tekenaar (o.a. boekillustraties), werd hij toch vooral bekend door zijn andere activiteiten. Hij begon zijn carričre aan het toneel als rechterhand van Cor van der Lugt Melsert, over wie hij later (samen met diens zwager Jan van Ees) een van zijn vele boeken zou schrijven. In totaal schreef hij vijftien romans en dertig toneelstukken. Hij kan beschouwd worden als een vertegenwoordiger van het decadentisme. Pogingen van Veterman om een eigen toneel- of cabaretgezelschap op te zetten eindigden tweemaal in een financieel fiasco. Meer succes had hij als toneelschrijver en regisseur bij de Hollandse Schouwburg in Den Haag. Toen de Duitsers in 1940 Nederland binnenvielen werd dit onmogelijk. Hij nam een valse naam aan (prof.dr. Eduard Jacques Necker, hoogleraar Kunstgeschiedenis) en moest onderduiken. Tijdens de bezetting maakte hij zich verdienstelijk met het vervalsen van persoonsbewijzen voor onderduikers en verzetsmensen. Hij maakte deel uit de verzetsgroep Luctor et Emergo. Veterman werd in 1943 verraden en door de Gestapo gearresteerd. Hij zat een tijd opgesloten in de gevangenis van Scheveningen (Oranjehotel). Hij werd ter dood veroordeeld en afgevoerd naar een gevangenis in Lüttringhausen, waar hij in 1945 door de Amerikanen werd bevrijd. Na de bevrijding had hij groot succes met het toneelstuk "Oranje Hotel", waarvan 150 voorstellingen gespeeld werden. Illegale wensdroom. Magere man met strijkplank. Aan de muur een portret van Gerbrandy met het opschrift: Reghtsherstel Prins Bernhard gaf Veterman persoonlijk de opdracht tot het schrijven van de geschiedenis van de Binnenlandse Strijdkrachten, maar toen duidelijk werd dat de schrijver daarin een boekje open wilde doen over dubieus gedrag van hooggeplaatste militairen en politici tijdens de oorlog, werd de opdracht weer ingetrokken. In juni 1946 kwamen Veterman en zijn vrouw Katy om het leven bij een verkeersongeluk bij Laren. Omdat hij na de bevrijding een ware luis in de pels was geworden, waren er onmiddellijk geruchten over een liquidatie, maar bewijs hiervoor is nooit geleverd. Ontleend aan https://nl.wikipedia.org/wiki/Eduard_Veterman~:text=Elias%20%22Eduard%22%20Veterman%20(Den,verzetsman%20tijdens%20de%20Tweede%20Wereldoorlog.

Gezins gebeurtenissen

2e huwelijk ‎Emanuel Veterman‏‎ [I165657]‎ Zoon van Elias Veterman en Jule Oppenheimer‏. Gehuwd ‎24 dec 1941 (4 Tevet 5702) Den Haag, Zuid-Holland, Nederland, leeftijd 73 jaar, bron: Joods Monument Joodse Gemeenschap in Nederland (0 jaar gehuwd) met:  ‎Grietje Bernard‏‎ [I165735]‎, leeftijd bij huwelijk 65 jaar Geboren ‎22 nov 1876 (6 Kislev 5637) Groningen, prov. Groningen, Nederland‎, bronnen: WieWasWie (overlijdens) (Emanuel Veterman Den Haag 1942/ B 716), Joods Monument Joodse Gemeenschap in Nederland. Overleden ‎2 apr 1943 (26 Adar II 5703) Sobibor, Polen‎, leeftijd 66 jaar, doodsoorzaak: vermoord, bron: Joods Monument Joodse Gemeenschap in Nederland In het Joodsche Weekblad van 9 januari 1942 stond vermeld: Trouwlustige oudjes. Den Haag. Een ongewone plechtigheid vond op 24 december j.l. in het Israelitische Oudeliedenhuis te Den Haag plaats: Twee verpleegden mejuffrouw G. Bernhard en de heer E. Veterman traden met elkaar in het huwelijk. De synagoge der inrichting bood een feestelijken aanblik, toen opperrabbijn Maarsen het huwelijk inzegende.

Gezins gebeurtenissen

Neem contact op.