‎Elisabeth Emmy Keesing‏‎ [I55499]‎ Dochter van Isaac Keesing en Marianna Sophia Peekel‏. Geboren ‎15 feb 1911 (17 Shevat 5671) Amsterdam, Noord-Holland, Nederland‎, bron: Gezinskaart Amsterdam E (Isaac Keesing 1886). Overleden ‎na 15 aug 1968‎, leeftijd minimaal 57 jaar, bron: Archiefkaart Amsterdam E (persoonskaart) (Keesing, Elisabeth Emmy - 15-07-1911 - A05907_0295_1718). Beroep: lerares, bron: Archiefkaart Amsterdam E (persoonskaart) (Keesing, Elisabeth Emmy - 15-07-1911 - A05907_0295_1718) Gehuwd ‎4 aug 1937 (27 Av 5697) Amsterdam, Noord-Holland, Nederland, leeftijd 26 jaar, bron: Gezinskaart Amsterdam E (Joseph de Jong 1898) (6 jaar gehuwd) met: ‎Joseph de Jong‏‎ [I55506]‎, leeftijd bij huwelijk 39 jaar Zoon van Samuel de Jong en Marianne Boas‏. Geboren ‎20 jan 1898 (26 Tevet 5658) Amsterdam, Noord-Holland, Nederland‎, bronnen: Gezinskaart Amsterdam E (Joseph de Jong 1898), Bevolkingsregister Amsterdam Overgenomen delen 1892 - 1920 ([de] Jong, Samuel - 28-01-1869 - Amsterdam - OGDA00175000160). Overleden ‎30 aug 1943 (29 Av 5703) Batavia (Jakarta), Indonesia‎, leeftijd 45 jaar, bron: Archiefkaart Amsterdam E (persoonskaart) (Keesing, Elisabeth Emmy - 15-07-1911 - A05907_0295_1718). Beroep: kantoorbediende, bron: Bevolkingsregister Amsterdam Overgenomen delen 1892 - 1920 ([de] Jong, Samuel - 28-01-1869 - Amsterdam - OGDA00175000160) Ontleend aan http://www.niod.knaw.nl/nl/holocaust-memorial-day/marianne-sophia-t-anker-de-jong: Marianne Sophia de Jong is in 1938 in Ukkel in België geboren. Als ze één jaar is, vertrekt ze samen met haar moeder naar Penang in Malakka (Nederlands-Indië). In Penang worden ze herenigd met haar Joodse vader. Als zakenman reist hij de wereld rond en vestigt zich uit vrees voor de nazi’s in Nederlands-Indië. Het gezin verhuist naar Batavia. Vader raakt daar in het verzet tegen de Japanse bezetters. Hij wordt in 1943 verraden en door de Japanse geheime politie opgepakt. Marianne Sophia is getuige hoe ze hem slaan en meenemen. Kort daarna ziet ze dat vader dood wordt teruggebracht: hij is overleden tijdens een twee uur durend verhoor. Daags na zijn begrafenis moeten Marianne Sophia en haar moeder zich melden in het vrouwenkamp Tjideng. Ze worden later op transport gesteld naar twee andere kampen met aparte barakken voor Joodse vrouwen en kinderen. Marianne Sophia herinnert zich de honger, de ziektes, dode mensen, de appčls in de brandende zon en het vele buigen naar de Japanners. Na de oorlog keren Marianne Sophia en haar moeder op 16 januari 1946 terug in Nederland. Vier dagen later gaat ze - ondervoed en wel - al naar school. Ze wordt jeugdbibliothecaresse en yogalerares. Ze is getrouwd (haar man is nu overleden), krijgt twee zoons en is nu oma van vier kleinkinderen. Marianne Sophia heeft gezondheidsproblemen aan de oorlog overgehouden en kan er niet tegen als mensen eten weggooien. Sinds ze haar gevoel in zichzelf weer heeft toegelaten kan ze ook genieten van de goede dingen: schoon water en zeep, elke dag eten, de vrijheid te gaan en staan waar ze wil, veel aardige mensen om zich heen, kleinkinderen, een eigen huis, alleen kunnen zijn, muziek, bloemen in de tuin, enzovoorts. Marianne Sophia geeft zichzelf een acht voor het leven. Marianne Sophia in ‘t Anker-de Jong wil haar persoonlijke verhaal vertellen, omdat ze voor de vrede wil werken en zich als vrijwilliger wil inzetten om mensen te helpen elkaar beter te begrijpen. ,,Oorlog is niet stoer en geen oplossing voor ruzies.’’ Joseph de Jong en zijn vrouw Elisabeth Emmy Keesing gaan in 1938 naar Brussel., bron: Gezinskaart Amsterdam E (Joseph de Jong 1898) Kind: 1. ‎Marianne Sophia de Jong‏‎ [I114965]‎ living - details excluded

Gezins gebeurtenissen

Neem contact op.